الربو : خفيدن دائم ( المرقاة / 64 ) الربوخ : زنى كه به وقت جماع بيهش گردد ( قانون / ج 1 / 435 ) الرتب : بالاى ميان سبابه و ميانگين ( السّامى / 37 ) ، ميان انگشت سبابه و انگشت ميانگين ( قانون / ج 1 / 143 ) الرتة : بستگى زبان ( المرقاة / 11 ) الرتقاء : زن بسته فرج ( قانون / ج 1 / 85 ) الرتل : دندان‌هاى راست رسته ( قانون / ج 3 / 1344 ) الرثية : سستى اندام‌ها ( تكملة / 261 ) ( السّامى / 35 ) الرجب : رودگانى ( قانون / ج 1 / 248 ) الرجز : زخم و شكنجه ( قانون / ج 2 / 764 ) الرجس : زخم و شكنجه ( قانون / ج 2 / 826 ) رجل اصنّ : مرد گند بغل ( البلغة / 31 ) رجل بلغمانىّ : مردى بلغم‌ناك ( تكملة / 57 ) رجل جراف : مردمى كه جماع بسيار كند ( قانون / ج 3 / 1140 ) رجل جروز : مردى فراخ‌شكم و بسيار خوار ( تكملة / 93 ) الرجل : پا ( المرقاة / 17 ) ، پاى ( السّامى / 71 ) ، ( مقدّمة / 204 ) ، ( البلغة / 49 ) رجلة : خرفه تخمكان ، فرفين ، فرفيون ، پرپين ( مقدّمة / 90 ) رحا : يكى از چهار دندان كه از پس دندان‌هاى خنده بود ، يكى از دوازده دندان كه از پس دندان‌هاى خنده بود ، دندان خاينده ، دندان نرم‌كنندهء خورشت‌ها ( مقدّمة / 183 ) الرحامة : درد كردن زهدان پس زادن ( قانون / ج 3 / 1517 ) الرحضاء : خوى تب ( البلغة / 148 ) ، ( تاج / 197 ) ، ( تكملة / 231 ) ، ( دستور / 234 ) ، ( مقدّمة / 331 ) ، ( المرقاة / 66 ) الرحم : البيظ ( تكملة / 36 ) ، ( تكملة / 531 ) ، ( السّامى / 227 ) ، ( المرقاة / 17 ) ، ( مقدّمة / 199 ) ، زهدان ( البلغة / 44 ) الرحوم : آن زن كه رحمش درد كند ( السّامى / 220 ) ، زنى كه زهدانش درد كند ( قانون / ج 3 / 1538 ) الرحى : يك دندان كه از پس ضواحك بود ( البلغة / 25 ) ، يكى از آن [ دوازده دندان خاييدن ] ( المرقاة / 10 ) ، آسيا دندان ( قانون / ج 1 / 6 )